موی او جعفر پتگر نیز از نقاشان معروف دوره خود بود. پدرش در کنار نقاشی روابطی نزدیک با اهل ادب ایران داشته در خیابان منوچهری تهران کارگاهی افتتاح کرد که محل دیدار بسیاری از شاعران و نویسندگان ، از جمله شهریار، نیما، صادق هدایت و بزرگ علوی شد. رفت و آمد با چهره های برجسته ادبیات در زندگی نامی پتگر نیز تاثیرگذار بوده و او نیز از نقاشانی است که رابطه ای نزدیک با اهل ادبیات داشت .

نامی پتگر سال ۱۳۲۴ در تهران به دنیا آمد و نقاشی را از پدرش آموخت. او اگرچه تا لحظه آخر عمرش نقاشی می کرد ، اما بیش تر شهرتش را مدیون حضور پیگیرش در آموزش نقاشی است .

 

نامی پتگر از سال ۱۳۴۴ با تاسیس آموزشگاهی در زمینه آموزش نقاشی فعالیت داشت . حضورش در آموزش نقاشی آن قدر پر رنگ بود که حتی جنبه نقاشی او را تحت تاثیر قرار داده بود و در میان نقاشان برجسته ایرانی از این نظر یک استثنا است.

او تنها در آموزشگاه خصوصی اش به امر آموزش نمی پرداخت و با تندریس در دانشگاه و حتی حضور در تلویزیون به این امر می پرداخت . او هم چنین در زمینه تالیف مقالات اموزشی و نظری فعال بود.

آثار نامی پتگر متاثر از فضاهای ایرانی است و در نقاشی های رنگ و بوی ایران کاملا به چشم می خورد . او که تحت تاثیر پدر از نقاشی واقع گرا آغاز کرده بود و به آثار کمال الملک متمایل بود ، در سال های اخیر به نقاشی های انتزاعی علاقه پیدا کرده بود و در آثارش موضوعات تجریدی پر رنگ شده بود ، با این همه نشانه های ایرانی در نقاشی اش برجسته بود و به
راحتی از کارهای غیر ایرانیان آثارش متمایز می شد.

نامی پتگر در سفرهایی به رم، واتیکان، فلورانس، و پاریس، از هنر کلاسیک ومدرن اروپا بسیار آموخت، با این حال همه کارهایش هم چنان ایرانی ماند و تاثیر از هنر غربی در او به گونه ای نبود که آثارش کاملا رنگ و بوی ایرانی اش را از دست بدهد.

حضور موثر او در امر آموز نقاشی باعث شده بود که توجه کم تری به نقاشی های او بشود و به خصوص آثارش در مطبوعات بازتاب چندانی نداشت.