تاخیر

اولین شعاع ذرات حدود یک هفته قبل در امتداد مسیر 27 کیلومتری این دستگاه که به شکل دایره است شلیک شد.

قدم اساسی بعدی برخورد دادن اینگونه شعاع ها با یکدیگر است.

با این وجود به نظر می رسد ایجاد این نقص فنی احتمال انجام این آزمایش حداقل در یک هفته آینده را از بین برده باشد.

عملیات فرونشانی در جریان آزمایش نهایی آخرین مدارهای الکتریکی برخورد دهنده بزرگ هادرون رخ داد.

قرار است در امتداد مسیر 27 کیلومتری دستگاه شرایط خلاء برقرار باشد، اما در ساعت 11:27 دقیقه روز جمعه (به وقت گرینویچ) ادوات کنترل این شتاب دهنده نشت هلیوم را ثبت کردند.

ادوات تولید کننده میدان مغناطیسی در برخورد دهنده بزرگ هادرون باید تا دمای 1.9 درجه کلوین بالای صفر مطلق (تقریبا 271- درجه سانتی گراد) سرد شوند تا بتوانند اشعه های ذرات را در امتداد مسیر هدایت کنند.

یک سخنگوی سرن تایید کرد که در حال حاضر برنامه ریزی اولین آزمایش برخورد برای هفته آینده کاری دشوار خواهد بود و پس از ارزیابی آسیب وارد شده، ممکن است تاخیر های بیشتری هم در راه انجام آزمایش ایجاد شود.

این دستگاه بامداد روز چهارشنبه 10 سپتامبر، با هدف کشف بخشی از راز پیدایش کیهان شروع به کار کرد.

این آزمایش با هدف به آزمون گذاشتن فرضیه مربوط به تبدیل ذرات بدون جرم به ماده دارای جرم در "الگوی استاندارد" در فیزیک ذرات به اجرا گذاشته می شود در حالیکه این الگو در فرضیه مهبانگ (بیگ بنگ) در باره پدید آمدن کیهان مورد استفاده قرار می گیرد.

براساس فرضیه تشکیل ماده، فوتون ها، که بسته های انرژی بدون جرم هستند، از طریق "مکانیسم هیگز" به ذرات بنیادی - موسوم به ذره الهی - تبدیل می شوند که عامل پدید آمدن ذات دارای جرم است.

این فرضیه، که در دهه 1960 توسط پیتر هیگز، استاد دانشگاه ادینبورگ در اسکاتلند، و توماس کیبل، استاد امپریال کالج دانشگاه لندن مطرح شد.

براساس این فرضیه، ذره الهی، که از آن به عنوان حلقه مفقوده بین ذرات بدون جرم و ذرات دارای جرم یاد می شود، مانند ذرات بدون جرم، ذره ای بسیط است و از اجزای دیگری تشکیل نیافته و در عین حال، مانند ذرات مرکب، مانند اتم ها، دارای جرم است.

ذره الهی تا کنون از طریق آزمایش مشاهده و وجود آن اثبات نشده است.

تایید فرضیه تبدیل ذرات بدون جرم به ذرات دارای جرم، به منزله گامی مهم در پذیرش فرضیه انفجار بزرگ (مهبانگ یا بیگ بنگ) به عنوان مبداء پیدایش کائنات و تشکیل کهکشان ها و در نهایت، منظومه شمسی و کره زمین خواهد بود.

پس از خاتمه آزمایش، دانشمندان برای یافتن ذرات دارای جرم، به بررسی مواد باقیمانده در محل برخورد پرتوهای متقابل خواهند پرداخت و انتظار می رود جمع آوری و تحلیل اطلاعات حاصل از این آزمایش شش ماه تا یک سال به طول انجامد.